Gorbagor babaları Andronik kimi qulaqlarının kəsilməsini istəyən  serjiklərə, robertlərə  xəbərdarlıq: Dəmir yumruq yerindədir və bunu heç kim unutmasın!

Ermənistandakı revanşist qüvvələr sonuncu dəfə təxribat, yalan silahlarından istifadə edirlər. Ermənilərə  Qarabağı yenidən işğal edərək İrəvanın nəzarətinə keçirəcəklərini vəd edən sabiq prezidentlər-  Robert Koçaryan və Serjik Sarkisyan hakimiyyətə qayıdış şanslarını sınaqdan çıxarmaq üçün  revanşist çağırışlardan yararlanmağa çalışırlar. Separatçı rejimin müvəqqəti sakinlərini  Xankəndidə  gizlənən qanunsuz erməni hərbi birləşmələrinin hücum planları ilə bağlı hazırlıq  aparıldığına inandırmağa çalışsalar da  ala çatıdan qorxan  ilana bənzəyən ermənilər gürzədən də  zəhərli  robertlərin, serjiklərin yalanlarına inanmırlar.  Hələ də fil qulağında yatan   Koçaryan elə düşünür ki, erməni xalqı onların hərbi, iqtisadi cinayətlərini, korrupsiyalaşmış Ermənistanda yaratdıqları «bespredel» şəraitini unudublar. Xüsusilə siyasi kampaniyalar zamanı törədilən  cinayətlər, keçirilən etiraz aksiyalarında  iştirak edənlərə qarşı  zorakılıqlar son onilliklərdə  baş verən hadisələr kimi hələ də yaddaşlardadır.

 Bəzi xüsusi hazırlıq keçmiş muzdlulara arxayınlaşan  revanşist sabiqlər  Qarabağda  yeni müharibə eyforiyasına qapıla bilərlər. Amma bu xəyalpərəstliyin Ermənistan və tam olaraq bütün ermənilər üçün nə ilə nəticələnəcəyini də özləri hamıdan yaxşı bilirlər. İkinci Qarabağ müharibəsindən sonra özlərininki hesab etdikləri, Milli  Ordumuzun gücündən qorxaraq  işğaldan azad olunan Azərbaycan ərazilərini tərk edən erməniləri şirnikləndirərək onların yenidən Qarabağa qayıtmaları üçün pulsuz nəqliyyat vasitələri təklif edən revanşistlər  hələ də xəyal kimi  şüurlarında formalaşdırdıqları  «qüdrətli ordu mifi»nin təsirindən çıxa bilmirlər. Olub- bitənlərdən, məğlubiyyətlərindən   dərs almayan, nə  saydıqlarını özləri belə bilməyən  robertlər, serjiklər zamanın hökmündən çıxmağın mümkün olmadığını   İkinci Qarabağ müharibəsində üzləşdikləri məğlubiyyətləri ilə  anlamasalar da  təkrar olunan tarix lazım gələrsə  dəmir yumruğun hökmünü bir də göstərəcək.     Amma qulağı kəsik babaları Andranikin  taleyini yaşayan,  İkinci Qarabağ müharibəsində toplum kimi,  elliklə qulaqsız qalan ermənilərin vədlərə inanıb yenidən   müharibə həvəsinə düşmələri inandırıcı deyil.  44 gün davam edən İkinci Qarabağ müharibəsində gorbagor olan,  hələ də  morqlarda çürüyən leşlərinə sahib çıxmayan ermənilərin bir daha başlarından yekə qələt edib, « qüdrətli orduları»nın  qələbəsinə inanmaları  köpəyin ulduza baxıb hürməsi misalına bənzəyir. Köpək demişkən, bir məsələni xatırladım. Yoldan ötən bir nəfər ara-sıra  hüryən, eyni zamanda quyrğunu bulayan köpəkdən bunun səbəbini soruşur. Köpək deyir ki,  qorxutmaq üçün hürürəm, amma özüm də qorxduğum üçün   quyruğumu bulayıram.  Vətən  müharibəsi başlananda Xankəndidə olan, amma  Milli Ordumuzun qorxusundan quyruğunu qısaraq Qarabağı tərk edən serjiklərin revanşist çağırışları daldan atılan daşın topuğa dəyməsi məsəlini xatırladır.

Bəllidir ki, bu gün çörəyə möhtac olan Ermənistanın yeni müharibə üçün nə gücü var, nə də  əsgərlərində döyüş əhval- ruhiyyəsi.  Ümid yerləri olan Rusiyanın köməyinə arxalanmaq variantı da keçərsizdir.   Bakı və Ankara ilə əlaqələrini korlamaq fikrində olmayan Moskva Türkiyə və Azərbaycanla münasibətlərini inkişaf etdirməkdə daha maraqlıdır. Əvvəllər səmum yeli kimi mövqeyini dəyişən, işğalçıya  sığal çəkən Qərb,   Avropa təsisatlarının   Ermənistanın baş nazirinə rəğbətlərinin  olmadığı keçirilən görüşlərdə  Nikol Paşinyana  biganə münasibətdən aşkar görünür. Yəni, beynəlxalq aləmdə heç bir nüfuzu olmayan, çıxdaş, ələbaxan « siyasətçi» Nikol, həmişə  başqalarının maraqları üçün vasitə kimi istifadə edilən Ermənistan dünya siyasətindən kənarda qalmış, uduzmuş, yararsız miskin oyunçudur.  Avropa İttifaqının Azərbaycanla  möhkəmlənən münasibətləri ilə müqayisədə  Ermənistan  sıfırdan da  aşağı yerdə qalan, Paşinyanın ən çox sevdiyi nöqtə misallı , varlığı ilə yoxluğu bilinməyən  qurumdur.  Əlavə olaraq qitə dövlətlərinin enerji təhlükəsizliyinin təminatında əlverişli mənbə olan  ölkəmizə artan   maraqlar Azərbaycanın siyasi, hərbi,  diplomatik mövqelərini möhkəmləndirir. Vətən müharibəsindən sonra Azərbaycanın bölgədə yaratdığı reallıqların Avropa  İtifaqı ölkələri tərəfindən dəstəklənməsi, siyasi, iqtisadi, hərbi gücümüzün etirafı, qlobal nəqliyyat və infrastruktur layihələrinin müəllifi və təşəbbüskarı olan  respublikamızın Zəngəzur dəhlizinin açılmasında  göstərdiyi qətiyyət  Ermənistanı siyasi arenanın  küncündə saxlayır.  Yeri gəldikdə  başqalarının öyrətdiklərini tutuquşu kimi təkrarlayır.  Bunları nəzərə alaraq cılızlığı hər sahədə hiss olunan  Ermənistandan hələ də müharbəyə çağırış səslərinin eşidilməsi  gülüncdür.
Amerikada yaşayan erməni əsilli kapitalist, poker oyunçusu və aktyoru Den Bilzeryanın «Biz Azərbaycanı tamamilə məhv edəcəyik və yer üzündən siləcəyik » sərsəmləməsi dəliliyin pik nöqtəsinə  çatmasından  başqa bir şey deyildir.  Erməni lobbisinin  baş personajı katolikos II Qaregin, Ümumerməni Xeyriyyə İttifaqının sədri Perç Sedrakyan, Rusiya Erməni İttifaqının sədri, milyarder biznesmen Ara Abramyan, Ermənilərə Yardım Fondunun prezidenti Daniel Fındikyan və  digərləri də  bilməlidirlər ki, bu xına o xınadan deyil. İllərdən bəri  separatçı rejimə milyonlar ayıran lobbiçi  «yanlar»ın  artıq  Ermənistana yardım göstərməkdən imtina etmələri vəziyyəti daha da gərginləşdirir. Çünki illərdən bəri «qüdrətli  ordunun yaradılması» adı ilə   ayrılan ianələr sabiq prezidentlər  Robert Koçaryanın və Serjik Sarkisyanın  «çiçəklənən»  şəxsi biznesləri üçün xərclənib. Onların davamçıları olan Nikol Paşinyanın da eyni məqsəd naminə özünün gələcəyi üçün ehtiyat yaratmasına etiraz edən aksiya iştirakçıları müharibə deyil, sosial vəziyyətlərinin yaxşılaşdırılmasını istəyirlər.  

  Hələ də İkinci Qarabağ müharibəsində itkin düşən övladlarının tapılmasını tələb edən erməni anaları Nikolun  həyat yoldaşı Anna  Akopyanın  «bədxərcliyindən», övladlarının xarici ölkələrə davamlı səfərlərindən, ən son  geyim dəblərinə aludəçiliklərindən    cana doyublar.  İnsanları müharibəyə təhrik edən sabiq prezidentlərin məqsədi yenidən kreslolarına sahiblənmək, xərclədiklərinin yerini doldurmaqdır. «Amma bəlkə də qaytardılar» xəyalı çox-çox arxada qalıb.

Suqovuşan qəsəbəsində Azərbaycan bayrağını ucaltdıqdan sonra çıxışı zamanı  müharibə başlananda baş çəkdiyi  Xankəndini qorxusundan təcili tərk edən  tülkü xislətli serjiklərin məkrlərindən bəhs edən Prezident İlham Əliyev haqlı olaraq bildirdi ki, İkinci Qarabağ müharibəsində uduzan tərəf erməniləri  «möhkəm»”, «güclü ordu» qurmaq adı ilə  aldadıb milyonları mənimsəyən Serjik Sarkisyan və onun kimiləridir: «Bu ordunu yaradan Serjikdir. Serjik Ermənistanda müdafiə naziri olub. Serjik Ermənistanda baş nazir olub. Prezident Administrasiyasının rəhbəri olub, Təhlükəsizlik Nazirliyinin rəhbəri olub. Prezident olub 10 il ərzində. Bu ordunu yaradan Serjik deyil, kimdir? Biz o ordunu məhv etməklə Serjiki və onun kimi ünsürləri məhv etdik…Bu gün mən buradayam, Ali Baş Komandan kimi keçmiş Dağlıq Qarabağ Muxtar Vilayətinin ərazisindəyəm. Serjikin kişiliyi çatırsa, gəlsin bura.»

 Yeni müharibə çağırışı ilə erməniləri növbəti dəfə aldatmağa cəhd edən  robertlər, serjiklər əgər gücləri çatırsa gəlsinlər Azərbaycanın dədə-baba yurdu Qarabağa.  Bu dəfə onlara  qulaqburması verilməyəcək. Qulaqları dibindən kəsilib köpəklərə atılacaq. Onları qarşılayan Hadrutda, Kəlbəcərdə yeni yaradılan komando hərbi hissələri olacaq.

Xuraman İsmayılqızı, «İki sahil»