Azərbaycanda «Siyasi partiyalar haqqında» yeni Qanun qüvvəyə mindikdən sonra, əslində adı olub, fəaliyyəti isə heç cür nəzərə çarpmayan bir çox partiyalar özlərini buraxmalı olublar. Yeni Qanuna görə, siyasi partiyaların qeydiyyatı üçün ilkin şərt hər bir partiyanın ən azı 5 min üzvünün olmasıdır.
Məhz bu hadisədən sonra partiyasını daim ana müxalifət hesab edən AXCP sədri Əli Kərimli və onun sosial şəbəkələrdəki trolları dövlətə qarşı qara piar kampaniyasına başlayıblar. Onların bu kampaniyada başlıca məqsədləri həmişəki kimi, Azərbaycan dövlətinə və onun başçısına böhtan atmaq, qara yaxmaq, bir sözlə, xaricdəki anti-Azərbaycan qüvvələrə yaltaqlanmaqdır.
Məsələn, AXCP funksioneri Seymur Həzi sosial şəbəkədə bildirib ki, biz Azərbaycanı müxalifətsiz, AXCP-ni qeydiyyatsız qoymayacağıq. Onun bu iddiası, əslində qulağa xoş gəlir. Güman edirsən ki, sosial bazalarını genişləndirməklə, fəaliyyətlərində şəffaflığa nail olmaqla partiyalarını yenidən qeydiyyatdan keçirə bilərlər. Lakin Seymur Həzinin bu fikrinin astar üzündə isə riyakarlıq var. O, AXCP-ni beynəlxalq təşkilatların Azərbaycan dövlətinə təzyiqləri ilə qeydiyyatdan keçirmək arzusundadır. Ancaq hələ də anlamır ki, Azərbaycan hüquqi dövlətdir və ona təzyiqlər vasitəsi ilə təsir etmək mümkün deyil.
Bəli, dünyanın inkişaf etmiş ölkələrində olduğu kimi, Azərbaycan hakimiyyəti dəkonstruktiv müxalifətin olmasında maraqlıdır. Ona görə ki, müxalifətsiz cəmiyyət inkişafsız cəmiyyətdir . Adətən konstruktiv müxalifət hakimiyyətin qüsurlarını kənardan aydın görüb onu şərh edir, təkliflər verir, seçkilərdə rəqibinə qarşı bu faktlardan yararlanaraq sivil şəkildə mübarizə aparır. Lakin xaricdəki və daxildəki anti-Azərbaycan qüvvələr ölkəmizdə sivil müxalifətin yaranmasına deyil, dağıdıcı müxalifətin formalaşmasına nail olublar.
Belə ki, AXCP sədri Əli Kərimli və onun inhisarında olan qondarma «Milli Şura» xarici maliyyə vəsaitləri hesabına dövlətimizə vəmilli mənafelərimizə qarşı zərərli addımlarını bu gün də davam etdirirlər. Bu dağıdıcı siyasi təşkilatların fəaliyyəti və xarakteri imkan vermir ki, onlar ciddi sosial baza toplamaqla seçkilərdə müsbət nəticələrə nail olsunlar. Son 30 ildə iştirak etdikləri bütün seçkilərdə məğlub olanlar nəinki istefa vermirlər, hətta partiyalarında diktatura şəraiti yaradıblar.
AXCP-nin inhisarında olan qondarma «Milli Şura» indi bir qrup donosbazın, qaragüruhun şər-şəbədə yuvasına çevrilib. Tofiq Yaqublu, Cəmil Həsənli, Seymur Həzi, Fuad Qəhrəmanlı, Gültəkin Hacıbəyli və onlarla bu kimi xaraktersizlər bu gün də sosial şəbəkələrdə ölkəmizin uğurlarına böhtan atmaqla məşğuldurlar. Onlar FETÖ terror təşkilatının üzvü hesab edilən, hətta saxta pul kəsməklə məşğul olduğu bildirilən Qubad İbadoğlunun haqlı həbsindən istifadə etməklə Azərbaycanın beynəlxalq nüfuzuna zərbə vurmağa çalışırlar.
Onlar xaricdəki anti-Azərbaycan qüvvələrin dövlətimiz əleyhinə ənənəvi qarayaxmalarına Qubad İbadoğlu məsələsini gündəmdə saxlamaqla dəstək verirlər. Həm də elə bir vaxtda ki, ölkəmiz indi işğalçı Ermənistanı dəstəkləyən, islamofobiya və Azərbaycanofobiyalara qarşı qətiyyətlə, təkbaşına mücadilə edir.
Bu gün dağıdıcı düşərgənin fəaliyyəti çox iyrənc bir vəziyyətə gəlib çıxıb. Yəni, bu partiyalar demokratiyadan dəm vursalar da, əslində, burada çoxluğun azlıq üzərində diktaturası hökm sürür. Ona görə ki, onların liderləri partiyadaxili demokratik islahatları qəbul etmirlər. Fikir verin, Əli Kərimli 20 ildən çoxdur ki, AXCP sədridir. Bu dövrdə onun düşüncələrində, siyasi mübarizə üsulunda . cəmiyyətə sivil baxışlarında heç bir proqressiv dəyişiklik yoxdur.
Eyni zamanda bu da biabırçı faktdır ki, heç bir sivil cəmiyyətdə siyasi partiyaya bu qədər uzunmüddətli rəhbərlik etmirlər. Xüsusilə də bütün seçkilərdə məğlub olan partiya sədri dərhal istefa verərək ya siyasətdən, ya da ki, partiya rəhbərliyindən uzaqlaşmalıdır.
Digər tərəfdən, dağıdıcı müxalifət partiyalarının kadr potensialı o qədər zəifdir ki, hətta onların funksionerlərini cəmiyyətin böyük qismi tanımır. Çünki dağıdıcı düşərgənin rəhbərləri cəmiyyəti cəlb edəcək alternativ proqramlarla çıxış etmək gücündə də deyillər. Sanki onların vəzifələri sadəcə hakimiyyətə böhtan atmaq, hətta ən yaxşı işlərinə kölgə salmaqdır. Bununla da Əli Kərimlinin trol dəstəsinin rəzil kimliyi və xarakteri tam aydın olur.
Elçin Zaman, «İki sahil»
