AXCP sədri Əli Kərimlinin  erməni  sevgisinə Fransa məhəbbəti də  əlavə olunub. Bu ölkənin prezidenti Emmanuel Makronun Hayastana yardımının bölgədə yaratdığı gərginlik  göz qabağında olsa da  hamının gördüklərini  duymayan partiya sədri muşketyorların vətəninə  toz qondurmaq istəmir.  Torpaqlarımızın işğal altında qaldığı 30 ildə  separatçılara yardımları ilə  soydaşlarımıza müsibətlər yaşadan, qətliamlar törədən, yurd yerlərimizi viran qoyan haylara dəstəyini daha da artıran Makron hakimiyyəti  İkinci Qarabağ müharibəsindən sonra ölkəmizə düşmən münasibətini bütün istiqamətlərdə  davam etdirir.  Hazırda Ermənistan -İran-Fransa  üçlüyünün separatçılara göstərdiyi dəstəyin nəticəsidir ki, erməni terrorçuları  təxribatlarını davam etdirir, Hayastanla Azərbaycan arasında  daimi sülhün imzalanmasına əngəllər törədirlər.  Yaranan belə mürəkkəb vəziyyətə həmişə olduğu kimi, yenə də ermənisayaq münasibət bildirən Əli Kərimli «Osmanqızı TV»yə müsahibəsində Hayastana dəstək göstərən Fransadakı vəziyyəti «təhlil edir»,  Makrona haqq qazandırır. Azərbaycanı isə  günahlandırır.

Ermənistanla münasibətləri həmişə qardaşlıq prizmasında davam edən Əli Kərimlinin «dostumun dostu mənim də dostumdur» prinsipini əsas tutaraq Fransanı  müdafiə etməsi  başadüşüləndir. Çünki Azərbaycana qarşı  təxribat kampaniyalarında ölkəmizə  qarşı radikal mövqedə  dayanan rəsmi Parisin haylara yardımlarından Əli Kərimliyə də pay düşür. Ölkəmizə qarşı törədilən terror aktlarını, vəhşilikləri təbii qəbul edən, İranın molla rejimi ilə münasibətlərini pozmaq istəməyən «yurd şefi» Azərbaycanın İrandakı  diplomatik korpusuna edilən silahlı hücumlara, səfirliyin əməkdaşlarının qətlinə və yaralanmasına etinasızlığını susqunluğu ilə bildirdi. Milli  Məclisin deputatı  Fazil Mustafaya qarşı törədilən terrora da biganəlik göstərən «islahatçı sədr»  molla qaragüruhçuların xətirinə dəymək istəmədi. Müsahibəsində  Fransanı «insan hüquqlarının qorunduğu demokratik ölkə» kimi təqdim etməsi isə  AXCP sədrinin korluğunun, karlığının, Vətənə xəyanətinin nəticəsidir. Necə deyərlər, qonşuda bişər, bizə də pay düşər.

Bütün dünya bilir ki, Fransa müstəmləkə altında saxladığı ölkələrdə kütləvi qırğınlar törətməklə yüzminlərlə günahsız insanı qətlə yetirib. Həmin ölkələrin təbii sərvətlərini istismar etməklə o ölkənin əsl sahiblərini miskin, dilənçi  halına halıb.   Fransa polisinin  yerli əhaliyə  çəkdirdikləri  zülmlərin sübutu üçün təkcə Əlcəzairdə törədilən dəhşətləri xatırlamaq kifayətdir.

Əlcəzairin Şəhidlər memorialında, Mücahidlər Muzeyində  Fransanın kölələrinə  qarşı  törətdiyi soyqırımı, qəddarlığı, zorakılıqları əks etdirən eksponatlar Əli Kərimlinin təqdim etdiyi demokratik Fransanın pərdəarxası  zülmkarlığının qandonduran sübutudur. 1830-1962-ci illərdə  Fransanın müstəmləkəsi altında qalan Əlcəzairdə  1milyondan artıq  insanı qətlə yetirən, Parisin muzeylərində  azadlıq mücahidləri olan 1500 əlcəzairlinin öldürüldüyü mənzərəni  yaşadan «Sena qətliamı»nı yada salaq. Mücahidlərin kəllə sümüklərinin  eksponat kimi  nümayiş etdirilməsi heç bir ölkədə rast gəlinməyən vəhşilikdir.

İnsanlara fransızsayaq «dəyər verən» Əli Kərimliyə  Ermənistanın qanlı əllərinin izləri olan Xocalı soyqırımını, Kəlbəcər rayonunun Ağdaban, Ballıqaya, Başlıbel kəndində, «Tunel» adlanan ərazisində, Xocavəndin Edilli kəndində , , Fərrux yüksəkliyi  yaxınlığında, Qaradağlıda, Ağdabanda   aşkarlanan kütləvi məzarlıqları xatırladaq.     Soydaşlarımızın əzab və işgəncələrlə qətlə yetirilməsində torpaqlarımızda  keyf çəkən  fransızların iştirakı istisna deyil.   Qan donduran bu mənzərələr Hayastan- Fransa vandallarının «insanlara verdiyi  dəyərin» hansı prinsiplərə əsaslandığını göstərir.  Biri-birinə tən gələn vandal ermənilərlə qəddarlıqları ilə tanınan fransızları birləşdirən əsas prinsiplərin qana hərisliyin olduğunu hər kəs kimi  AXCP sədri də bilir.

Amma İkinci Qarabağ müharibəsində  qorxaqcasına  Milli Ordumuza təslim olan, əsir düşən hayların əsgərlərini azad edən, yaralılarına yardım göstərən, yaxınlarının belə atıb getdiyi tənha erməni qocalarına dəstək olan Azərbaycan xalqı    Əli Kərimlinin nəzərində  «qeyri- demokratik  ölkədir». Burada təəccüblü heç nə yoxdur. Əlikərimlilərin verdikləri saxta,  böhtan xarakterli informasiyalar nəticəsində Azərbaycanın  qərəzlə «qeyri- demokratik ölkə»  adlandırılması  antimillilərin, beynəlxalq təşkilatlarda məskən salan ermənipərəstlərin illərdən bəri davam edən məkrli siyasətinin nəticəsidir.

Bu gün də virtual məkanda  Parisdə, ölkənin digər iri şəhərlərində keçirilən  etiraz aksiyalarında insanlara qarşı fiziki  zorakılıqlar törədilir, həbs edilənlərin, döyülənlərin sayı artır.  Azərbaycanda isə sosial   şəbəkələrdən istifadə edərək yalanları, böhtanları ilə  ölkədə siyasi vəziyyəti gərginləşdirib sabitliyi pozmağa   çalışanlara, istədiklərini söyləyən milli xəyanətkarların çıxışlarına məhdudiyyət qoyulmur. Azərbaycanda  mövcud olan söz azadlığı, plüralizm, sərbəst dini etiqad  demokratiyanın əsas prinsipləri kimi qorunur. Fransada  ada sakinlərinin etirazına səbəb olan Korsika dilinin ləğv olunması ilə müqayisədə  ölkəmizdə  azsaylı xalqların hüquqları, dilləri,  milli-mənəvi dəyərləri,  adət-ənənələri  digər  Azərbaycan vətəndaşları kimi qorunur. Dünyada dəstəklənən Azərbaycanda davam edən demokratik, sosial  islahatların üstünlüklərinə çox nümunə göstərmək olar.  Bəs Əli Kərimlinin  Fransa «demokratiyasına» vurğunluğu  nədən və haradan qaynaqlanır? Cavab sadə və aydındır. İllərdən bəri maliyyə mənbəyi  olan «Mühacir bazarı»ndakı «müştəriləri» azalan Əli Kərimli Azərbaycana qarşı böhtanlarını intensivləşdirməklə tükənən vəsaitlərinin yerini doldurmaq istəyir.    

Xuraman İsmayılqızı, «İki sahil»